Categorie: Niet gecategoriseerd

Wensen, dromen en verlangens: je hebt ze vaak wel, maar de realisatie ervan blijft nog wel eens steken. En dat is heel erg jammer, want ze zijn het waard om werkelijkheid te worden. Dit heeft allemaal te maken met jouw hersenen: die werken niet met woorden maar met beelden. Jouw toekomst écht voor je zien lukt niet met gesproken woorden, geschreven teksten of gedachtes in je hoofd. En daarom is het visueel maken van jouw doelen en dromen een heel goed idee.

Visionboard
De eerste stap om jouw doelen te bereiken en dromen te realiseren is deze voor je te zien. Als je visualiseert alsof je doel al is bereikt, dan geeft dat je een richting en maakt het helder welke stappen je te zetten hebt en welke richting je op wilt.
En dat visualiseren doe je op een visionboard. Een visionboard is een samenstelling van beelden die jouw wensen, dromen en verlangens weergeven. Zie het als een verrekijker: hoe beter deze is afgesteld en hoe beter je deze hebt gericht op iets, hoe scherper het beeld.

Mindstorm
Het maken van een visionboard is beduidend anders dan een brainstorm met jezelf. Want als je een visionboard gedachteloos maakt, zullen ook jouw onbewuste toekomstbeelden zichtbaar worden. Doorgaans blijkt dat je intuïtief veel groter droomt dan je denkt. En dat is prachtig!

En dan?
Als je er dagelijks naar kijkt kan jouw visionboard je helpen je realisatiekracht te vergroten. De beelden zijn opgeslagen in jouw brein en jouw mindset wordt onbewust steeds meer beïnvloed door wat er op jouw visionboard staat. Vaak zonder dat je het zelf doorhebt. Hoe mooi is dat?

Visionboard van Verlangens: de workshop
Tijdens deze workshop ben je bewust en onbewust bezig met de dingen die je graag wilt bereiken in je leven. En dat geeft heel veel energie.  Je krijgt een korte toelichting op het fenomeen visionboard, maar we gaan vooral heel veel doen. Neeltje en Marieke begeleiden je bij het vangen van jouw verlangens en dromen en helpen je zo intuïtief mogelijk te werk te gaan.
Aan het einde van de workshop heb je een zichtbaar en tastbaar beeld van jouw verlangens en wensen. Met dit visionboard kun je focussen en geef je richting aan je leven. Want hoe beter je het voor je ziet, hoe makkelijker iets te bereiken is. De constante herinnering aan je duidelijk gevisualiseerde doel zal je elke dag weer positief confronteren met jouw verlangens en zal je elke dag weer motiveren ervoor te gaan.

Mijn eigen eerste koppoter kan ik me niet meer herinneren, maar die van mijn dochters wel. Man, wat een bijzonder moment. Floor en Wende waren natuurlijk allang betekenis aan het geven met hun krassen en strepen, maar voor het eerst werden de vormen zó gecombineerd dat ik het kon ontcijferen. Wat moet dat een vreemd gezicht zijn geweest: een moeder met een emmertje stoepkrijt in haar hand en tranen in haar ogen!

Prima
De kindertekening. Er is veel over geschreven en gezegd. De kleuren die kinderen gebruiken zouden iets zeggen over de emotionele ontwikkeling van het kind. De bladspiegel iets over verlangens, conflicten en levenshouding. Ik vind het allemaal prima. Maar waar ik meer mee zit is het aantal tekeningen en dát wat er getekend wordt. Voor wat betreft het laatste is mijn bottom line: mag de kindertekening weer alsjeblieft een tekening van en door de kinderen zijn?

Ananas
Heb je zelf geen kinderen onder de 12, dan kun je je er vást iets bij voorstellen: de basisschool. Met een beetje bof heeft de school ruime gangen, met ramen die uitkijken op de klassen/domeinen. Onder de ramen de kleurrijke luizencapejes en daarboven – op het raam – de creatieve uitspattingen van de klas. Dertig bollenvelden op het ene raam. Dertig ananassen op het andere. En het zal geen verrassing zijn: alle tekeningen lijken op elkaar. Niemand heeft een vakantievierende familie in het bollenveld getekend, en de ananassen lijken gewoon vooral heel erg op ananassen. Geen enkele leerling heeft er een t-shirt omheen getekend of er een ketting met annanashanger van gemaakt. En Dat Is Ontzettend Jammer. Stop de kindertekening en laat de kinderen weer hun eigen tekening maken!

Techniek
Ik begrijp dondersgoed dat de bollenvelden en ananassen waren bedoeld om de kinderen perspectief te leren tekenen en diepte te suggereren door middel van donkere en lichte tinten. Ging het hier om het aanleren van een techniek? Ja. Kun je hier spreken van het ontwikkelen van creativiteit? Nee. Aanleren van een techniek?  Ik denk het niet. Sterker nog: deze manier van werken én deze manier van het ophangen van de tekeningen zorgt ervoor dat tekenen iets wordt van mooi en mooier, van knap en knapper. De interne criticus wordt hiermee geboren dan wel gestimuleerd. En dames en heren: als het tijdens één les niet handig is om je interne criticus naast je te hebben is het wel de teken- en schilderles.

De kindertekening
Maar helaas is het kwaad dan al geschied. En het wordt doorgaans alleen maar erger. In groep 1 vindt vrijwel elk kind nog dat het kan tekenen. Ze tekenen veel en graag en gebruiken hun tekeningen ook vaak om te communiceren: en toen gingen we dat doen, en toen dat. Zoiets. Als je kinderen ze vraagt of ze kunnen tekenen, dan is de chaos in de kleuterklas compleet: ze rennen naar de juf of meester met zoveel mogelijk tekeningen om te laten zien dat ze dat heul goed kunnen. Stel je deze vraag in groep 8 wijst iedereen naar één leerling. Want die kan écht goed tekenen. En die doet het ook nog met plezier…

De baas
En Dat Is Ontzettend Jammer. En misschien herken je het wel? Eerst was het de interne criticus die bepaalde dat jij niet meer creatief actief bent. Daarna werd het die ellendige agenda die je vertelde dat je wel wat beters te doen hebt dan tekenen, schilderen of beeldhouwen. Gelukkig weet jij dat jij de baas bent en dat voorrang geven aan je verlangens heel erg gezond is. Wat zou er gebeuren als je handen en voeten gaat geven aan jouw verlangen naar een creatiever leven? Mijn insteek: Creativiteit is geen hobby maar pokon voor de ziel en het brein. Creatief actief zijn stimuleert ideeën, inzichten, kennis, oplossend vermogen. Je wordt rustiger, waardoor er ruimte is voor subtielere gedachten. Een andere manier van kijken: oude gewoontes loslaten en nieuwe manieren om ergens mee om te gaan, buiten de lijntjes en out of the box. Creativiteit geeft ruimte voor ontwikkeling. Ontwikkeling op elk vlak.

Gun jezelf een Boostcamp
Ik geloof dat een creatief leven niet iets is van talent, maar van doen. En doen. Maken. En maken. En maken. En….. veel plezier hebben! Als je uit de maalstroom van negatieve gedachten stapt, zul je je gaan verwonderen, gaan leren, plezier hebben. En als je dat plezier (weer) hebt, gaat het stromen. Creativiteit zit in ieder mens.

Ja, zo is het echt. Als je een andere bril opzet, zie je anders. Het klinkt zo logisch. En dat is het ook. Enne… zo is het ook met gedachten.|

Delen
Het zal je misschien verbazen, maar ik heb er zelf best lang over gedaan om werk van mijzelf te delen op social media. Terwijl ik het wel graag wilde, want de missie van Mindmatterz is ‘iedereen in verbinding met zijn eigen creativiteit’. Beetje vreemd dus als Miss Mindmatterz zelf geen plaatjes deelt, toch?

Wat me heeft geholpen is oefenen met de magie van gedachten. Delen is nogal een ding, want je krijgt reacties, kritiek, feedback. En dat is op z’n zachtst gezegd retespannend. Maar het mooie is: hoe mensen reageren op jouw werk of techniek heb je voor een deel zelf in de hand. Ja! Dat lees je goed. Fijn toch?

Constructief
Hoe het werkt: Vaak hoor je de reactie van de ander niet omdat je druk bent met 1. je eigen gedachten over jouw werk en 2. de (mogelijke) reactie van de ander (die het vast minder mooi vindt dan hij/zij zegt). Nogal druk in je hoofd dus! Zó druk dat er van constructief geen sprake is.

Een voorbeeld: je laat jouw werk aan de buurvrouw zien:
Zij: “Oh wat mooi”. Heb jij dat gemaakt?”
Jij (onzeker als je je voelt; je denkt negatief en vindt jouw werk kinderachtig): “Ach… ik ben lekker aan het oefenen he”
Zij: “Nou, lekker dooroefenen dan”
En jij voelt je een nietszeggende crea bea en maakt de weken erna he-le-maal niets.

What happened? Wel, het was niet de reactie van de ander die jouw gevoel bepaalde, maar het waren jouw eigen gedachten. Gedachten over jouw eigen werk en gedachten over de (mogelijke) reactie van de buurvrouw. Hoe het ook kan:

Zij: “Oh wat mooi. Heb jij dat gemaakt?”
Jij (blij omdat iemand het mooi vindt; je denkt positief): “Dankjewel. Ik heb er met plezier aan gewerkt en het smaakt naar meer”
Zij: “Echt mooi en gaaf dat je dit doet!”
En jij voelt je opgelucht en begint die avond nog aan een nieuw werk.

De kracht van gedachten
Het komt eigenlijk neer op een simpel inzicht: tussen een gebeurtenis en de daaraan gekoppelde emotie en gedrag dat daar uit voortvloeit zitten hele belangrijke dingen: jouw gedachten! Jij bent misschien dan wel niet de baas over een situatie/gebeurtenis, maar wél de baas over jouw gedachten en de manier waarop je naar een situatie kijkt! Jij bent de sleutel naar een positieve gedachtestroom, daaraan gekoppelde positieve emoties en gedrag en een uiteindelijk positief resultaat, hoe lullig de situatie ook is.

Je bent je gedachten niet, je hébt ze! Bagatelliseer jouw eigen werk nooit! Je nodigt mensen uit om het ook te doen.

En blijft de buurvrouw wat cynisch? Bedenk dan: Je kunt niet iedereen gelukkig maken. Je bent geen pot Nutella!

Hoe vaak ik al in een fijne inspirerende accommodatie heb mogen verblijven om samen met een team tot briljante ideeën te komen. Brainstormen noemen ze dat, en is een hele bedrijfssector ontstaan rondom dit fenomeen. Is dat logisch?

Alex
Terug naar de oorsprong. Brainstormen werd zo’n 60 jaar geleden voor het eerst gedaan in de reclamewereld. Alex Osborn was de eerste die deze manier van creatief denken inzette in een campagne En hij ging ermee aan de haal. Hij claimde dat met brainstormen de creatieve prestaties van een team dubbel zo groot zijn  En klaarblijkelijk geloven we dat nog steeds! Want we stormen wat af. En we werken in kantoortuinen met lekker veel mensen om ons heen. Want dat is goed. Zeggen ze.

Groepsdruk
Maar niets is minder waar. Het blijkt dat brainstormsessies juist niet effectief zijn als je kijkt naar creativiteit. Een paar inzichten vanuit de wetenschap:

• Groepsdruk ondermijnt de eigen ideeën onbewust naar de achtergrond. Iets met amygdala (het stukje brein waar angst en afwijzing huizen) die wordt geactiveerd als iets ‘anders is dan anders’. Jouw mening of inzicht bijvoorbeeld.
• Hoe groter de groep, hoe minder ideeën en hoe slechter ze zijn. En het kan nog erger. Social loafing gaat een rol spelen als een sociale meerderheid de boel overneemt. Gevolg: jij gaat met je goede inzichten en misschien wel dé oplossing voor een probleem achteroverleunen en onderpresteren.
• In je eentje nadenken werkt beter. En eigenlijk is dat ook best logisch. Want tijdens een brainstorm ben je aan het luisteren|praten én nadenken|voelen tegelijk. Multitasken, da’s moeilijk. Ook voor vrouwen 🙂

Sociale cohesie
En ja, brainstormen is wel ergens anders goed voor. Voor de uitbaters van die fijne accommodaties. Voor de facilitators (die overigens een belangrijke rol kunnen spelen). En voor de gezelligheid binnen een team. Sociale cohesie. Dat soort dingen. Maar wil je écht tot ideeën komen, zoek dan de stilte op in jezelf. Ga brainstormen met jezelf en geniet van alle creativiteit die dán gaat stromen.

Stilte
Terug naar het tekenen. Tijdens de trainingen Voortreffelijke Visuals die ik met heel veel plezier geef, maakt iedere deelnemer een persoonlijke visual. Van een vakantie, een lesprogramma, een bedrijfsplan of een moeilijk gesprek. En voordat er ook maar één stift in aanraking komt met het papier, worden er in stilte ideeën gevormd. En dat is heerlijk om te zien. Geen inmenging van anderen, stil in jezelf om uiteindelijk tot de mooiste prestaties te komen. En dat werkt! Iedere keer weer zie ik prachtige pakkende visuals en blije trotse tekenaars.

Deze week had ik weer een fijne opdracht visual recording. Het bespreken van een concept-beleidsplan is niet altijd een bruisende aangelegenheid, maar deze week was dat wel het geval. Waren het de uiteenlopende betrokken mensen? De goed gekozen werkvormen? Of het mooie landgoed waar de bijeenkomst plaatsvond? Of zat het ‘m in het huiswerk? Ja, want de deelnemers moesten thuis al aan de bak met het verwoorden van hun gevoel bij het concept beleidsplan. En dan niet verwoorden in 6 alinea’s of meer. Nee, zes woorden mocht men slechts gebruiken. Je leest het goed: 6!

Ernest Hemingway schreef het kortste verhaal ooit: ‘For sale: Baby shoes. Never worn’. Een compleet verhaal. Een ontroerend verhaal. Een scherp verhaal. Knap toch? Schrijven-is-schrappen in z’n meest extreme vorm. Creativiteit in optima forma! Tijdens mijn studie waagde ik me er af en toe aan. Het samenvatten van tentamenstof werd met Six Word Stories een feest. (wat overigens niet betekende dat ik al mijn tentamens haalde)

De Six Word Story is regelmatig de basis van een schrijfwedstrijd. De Six Word Lovestory bijvoorbeeld, met in de jury schrijvers als Kluun en Saskia Noort. De winnaars van deze wedstrijd worden beloond met hun story op een billboard aan het knooppunt A10/A2 in Amsterdam/. Niet gek toch? Een paar voorbeelden:

Hou niet van mij, of sterf (Herman Brusselmans)
Naar je vrouw? Nu? Op Valentijnsdag?!? (Kluun)
Hij ging haar nummer deleten. Alweer (Lucy Saunders)

Maar goed, die bijeenkomst deze week. Zes flipovers volgetekend, waarvan eentje met de six word stories van de aanwezigen. En sindsdien laat het me niet meer los. Ik sixword me door het weekend, en het bevalt me prima! Vers van de pers: Sinaasappel overleden! (bij het ontbijt). In alle openheid sloot ik deuren (tijdens een reflectiemomentje). Gebruiksgemak visualiseren bleek echt een eitje (al werkend aan een praatplaat). Mijn kater zoekt gezelschap. Ah wijn! (tijdens feestje nummer 2). Totaal opgeknapt huis alweer te koop (toen een vriendin niet zulk fijn nieuws had).

Heb jij een Six Word Story dat je wilt delen? Mail naar info@mindmatterz.nl. De mooiste inzending zal binnenkort centraal staan in een van mijn creaties. Keep you posted!

chrijven, tekenen en fotograferen voor de specialist in ouderenzorg, dementie en thuiszorg was altijd een fijne uitdaging. Wat begon met een visual recording een aantal jaren geleden, resulteerde in een visuele bibliotheek, een box met allerlei tools om anders samen te werken. En een magazine voor medewerkers om ruimte te bieden aan alles wat er goed gaat en ook beter kan in de ouderenzorg. Samen met een fijn team realiseerden we eerlijke verhalen over werken in de ouderenzorg en over de bedoeling centraal stellen. Inclusief ansichtkaarten waarmee collega’s in de zorg elkaar een hart onder de riem kunnen steken.

Van regels naar de bedoeling
De bedoeling centraal betekent niet de regels, procedures en afspraken centraal stellen, maar dát waarvoor je het doet. Zorggroep Raalte (ZGR) wil letterlijk en figuurlijk ruimte geven aan medewerkers om te kunnen werken volgens ‘de bedoeling’. Want dat is leuker, leerzamer én zorgt ervoor dat het doel wordt behaald: werkplezier voor medewerkers en leefplezier van cliënten, bewoners en deelnemers.

Bezoek uit China
En toen kwam er bezoek uit China…. en werd juist de ouderenzorg ernstig getroffen door alles wat corona deed. Met de gezondheid van mensen, met beschikbaarheid van persoonlijke beschermingsmiddelen, de eenzaamheid van cliënten, personeelstekorten, angst en paniek van verwanten, het uithoudingsvermogen van de zorgmedewerkers, de manier van afscheid nemen en het verdriet van velen. Dat is veel.

Ruimte
En toen kwam corona… en maakten we een respectvolle editie van RUIMTE met verhalen over deze periode. Alles mocht er zijn. Zorg, verdriet en dankbaarheid. Ook de verschillen. “Corona heeft ons allemaal geraakt; en het was voor iedereen anders.” Trots op team RUIMTE en dankbaar dat ik erin zit. Maar écht boven alles: een diepe buiging voor de zorg. We klappen niet meer en misschien zijn we het een beetje vergeten. Maar in de zorg, dáár zitten de toppers! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen.

Tijdens het maken van uiteenlopende communicatiemiddelen over RUIMTE, groeide de visuele bibliotheek van de organisatie. Ruim 165 illustraties inmiddels. And counting.  Wat begon tijdens het maken van een live verslag heeft geresulteerd in een handige toolbox voor de communicatieadviseur en collega’s. Nu inclusief corona-, sinterklaas- en kerstversies. Tekenen is leuk. En de getekende boodschap werkt! Wil jij dit ook? Neem dan contact met me op!

De Kleine Prins. Ik ben fan. Enorm. Het is een verhaal dat je je hele leven kunt blijven lezen. Je zult er telkens weer nieuwe dingen in ontdekken. Een bijzonder verhaal met verschillende lagen. Een boek voor kinderen én volwassenen. Knap!

Buitenaards
Gevechtspiloot Antoine de Saint-Exupéry schreef en illustreerde het verhaal in de tweede wereldoorlog, in 1942. Het verhaal gaat over een piloot die met zijn vliegtuig neerstort in de woestijn. Daar ontmoet hij een jonge buitenaardse prins, die hem van alles vertelt over het leven op zijn planeet én daarmee over het leven in het algemeen. Het boek werd gepubliceerd in 1943. Anderhalf jaar later kwam Saint-Exupéry om het leven tijdens een militaire actie boven de Middellandse Zee. Het enorme succes van zijn boek heeft hij dus niet meegemaakt.

Wijsheden
Ik las het boek voor het eerst toen ik op de middelbare school zat. Lezen voor je lijst… ik vond het wel leuk eigenlijk. Het verhaal van Le Petit Prince was kort én had plaatjes. En daar heb ik iets mee 😉. Ruim twintig jaar geleden kreeg het boek een diepere betekenis voor mij. En dat is niet verwonderlijk: het boek zit vol met wijsheden en levenslessen en die kwamen toen op het goede moment. Ik noem er een paar, en je zult er vast een aantal herkennen:

• Enkel met het hart kun je echt zien. Het wezenlijke is onzichtbaar voor het oog.
• Taal is een bron van misverstanden.
• Alleen kinderen weten waar ze naar op zoek zijn.
• Volwassenen begrijpen de dingen niet uit zichzelf. Het is vermoeiend voor kinderen om ze altijd maar uit te blijven leggen hoe de dingen écht werken.
• Alle volwassenen waren eerst kinderen, maar niet veel van hen herinneren het zich.
• Als je een schip wil bouwen, roep dan geen mannen bij elkaar om hout te verzamelen, het werk te verdelen en orders te geven. In plaats daarvan, leer ze verlangen naar de enorme eindeloze zee.
• Er bestaat geen winkel waar je vriendschap kunt kopen.
• Alle mensen bezitten de sterren. Maar ze betekenen niet voor iedereen hetzelfde.
• “Het is een beetje eenzaam in de woestijn”. “Het is ook eenzaam wanneer je onder de mensen bent”, zei de slang.

Punt
En dan de tekeningen! Oorspronkelijk maakte Saint-Exupéry aquarellen in bruintinten. In de eerste druk werd al gebruik gemaakt van meer heldere tinten. En dát is voor mij Le Petit Prince: Lichtgroen pakje, rood strikje. Punt.

Coronagriezel
Later volgden er moderne versies, ook in 3D. Wat mij betreft een pittig soort van jammer en ook een kwestie van smaak. Maar laat het duidelijk zijn: kom je aan Le Petit Prince, dan kom je ook een beetje aan mij… Op 3 oktober jl. schrok ik dan ook toen ik de Volkskrant op tafel legde voor een ochtendje uitgebreid lezen. Op de cover en ook op andere pagina’s zag ik mijn eigen Kleine Prins. Niet op zijn planeet met vulkanen, maar op een grote coronagriezel. Ik zag mijn held met een zwaard delen van zijn planeet afhakken. En het soms gebruikte ‘gijsblauw’ was nu pikzwart.

What happened?
Het deed me wat. En ik vroeg me tegelijkertijd af of je zomaar een tekening van iemand anders mag ‘aanpassen’ (ik zal het netjes houden)… er is toch zoiets als intellectueel eigendom? En juist en ook déze tekeningen zullen toch wel beschermd zijn?

2045
Ik googelde wat en kwam tot bijzondere ontdekkingen. Zo las ik dat normaal gesproken het auteursrecht op teksten en illustraties 70 jaar na de dood van de maker komt te vervallen. Niet gek dus dat er na 2015 allerlei ‘bijzondere’ varianten op de oorspronkelijke Kleine Prins werden gepubliceerd. Het bijzondere is dat het in Frankrijk een tikkeltje anders geregeld is. Want daar is een wet die zegt dat in uitzonderlijke gevallen een auteursrecht langer kan duren. En laat dat nou net het geval zijn voor Antoine de Saint-Exupéry. Zijn auteursrecht vervalt daarom in 2045.

Juridische antwoorden
En daar zat ik dan. Met antwoorden, maar ook met vragen die ik eerder niet had. Gelukkig ken ik Diana van Anchor Intellectual Property en zij kon mij heel rap een toelichting geven op een aantal kwesties. De eerdergenoemde speciale wet geldt alleen in Frankrijk. In de rest van de wereld, inclusief Nederland, is De Kleine Prins nu in het publiek domein gevallen en auteursrechtvrij te gebruiken. Het staat de Volkskrant dus vrij om de tekeningen te gebruiken en óók om deze tekeningen naar eigen believen te bewerken. Het is juridisch toegestaan. Of het smaakvol is, is niet aan juristen en dus niet relevant in deze.

Omzeilen
Ze wist er nog aan toe te voegen dat de erfgenamen van Saint-Exupéry verschillende Europese merken hebben geregistreerd voor LE PETIT PRINCE voor allerlei producten en diensten. Hiermee lijken ze een poging te doen om het verlopen auteursrecht alsnog te omzeilen. Dat is juridisch niet in de haak, volgens Diana. Mijn advies: hou Anchor Intellectual Property in de gaten; Diana gaat hier wellicht nog eens induiken.

Geen gedoe
En dan een stapje verder. Want als ik dit stukkie wil schrijven, wil ik natuurlijk de ‘aangepaste’ (ik blijf nog steeds netjes) laten zien. Zodat jullie zien wat ik bedoel. Maar mag ik dat eigenlijk wel? Ik hou van reuring, maar niet van gedoe. Diana vertelde me dat de bewerker van andermans werk (in dit geval de Volkskrant) zelf ook weer een eigen auteursrecht kan krijgen op de bewerking. Dan moet die bewerkte tekening zelf wel voldoende origineel zijn. Hiervoor is nodig dat de bewerker zijn eigen creativiteit in de bewerkte tekening heeft gestopt. Maar hoe je die eigen creativiteit meet, is dan weer ingewikkeld. De wijzigingen die de Volkskrant zullen voor mij persoonlijk ingrijpender zijn dan voor een jurist. De vulkanen zijn nu weliswaar ineens verworden tot Corona-uitsteeksels maar verder is de oorspronkelijke tekening ongewijzigd.

Pfieuw
Dat bracht mij weer op een anders issue: ga ik het erop wagen? Ga ik het risico nemen de afbeeldingen van de Volkskrant te gebruiken? Gelukkig kon Diana mij geruststellen. Want wat blijkt? Zelfs als de Volkskracht wel een eigen auteursrecht zou kunnen claimen op de bewerkte tekening, dan mag ik deze tekening gewoon gebruiken. Want dat valt onder het (beeld)citaatrecht. Ik wil de tekening graag plaatsen omdat het bijdraagt aan de inhoud van deze Mindfood. En dat is juridisch toegestaan mits ik de naam van de bron noem, en dat heb ik nu al een aantal keren gedaan: de Volkskrant.
Diana adviseerde me overigens ook nog om de tekening van de Volkskrant niet zelf weer te wijzigen. Ik zou niet (meer) durven….

Ik laat het hierbij. Rest mij alleen nog te zeggen: Lees Dat Boek. En geniet van de originele tekeningen.

Gelli plate, het klinkt als een enorm gelatinedessert op een grote platte schaal. En eigenlijk is dat het ook. Deze pudding is echter niet eetbaar. Maar wel lekker. Heel lekker. Want de gelli plate stelt jou in staat je de kunstenaar te voelen die je bent. Het is jouw bondgenoot in het experiment. Een hulpmiddel waarmee je jouw interne criticus een lesje kunt leren. Want eigenlijk is het net als met fotograferen-met-de-sportstand. Van de 28 foto’s die je in een seconde maakt, is er altijd wel eentje te pruimen. Spoileralert: gelliplate is veel leuker dan sportfotografie (sorry Geert en Alexander). Want met gelliplate hoef je niet te pielen met diafragma, witbalans, scherpte-diepte en sluitertijd. En je hoeft in hartje winter niet te koukleumen langs de lijn. Nee, gelliplate DOE je gewoon. Met heel veel plezier!

Monoprint
Gelli plate? Ik heb het over monoprint, een druktechniek waarbij – de naam zegt het al – slechts één afdruk kan worden gemaakt. Inkt of verf wordt op een glad oppervlak aangebracht in een bepaalde vorm en vervolgens wordt er een afdruk gemaakt op het papier dat je erop legt. Een heerlijke techniek die zowel ontspannend als spannend is.

(Ont)spannend
Ontspannend, want met monoprint werk je laag over laag. Vorm over vorm. Kleur over kleur. Je kunt werkelijk alle materialen gebruiken om jouw artwork naar wens te maken. En ben je nog niet tevreden, dan gaat er gewoon weer een laag overheen. Of je begint met een nieuw, al dan niet beschreven of beplakt vel. Heerlijk! Maar ook spannend, want door het herhaaldelijk toevoegen van lagen en afdruksjablonen, is het uiteindelijk een verrassing hoe jouw print er uit komt te zien.

Verslavend
Monoprint gaat dus heel makkelijk met de gelli plate. Een doorzichtige plak stevige gelatine. Een simpel gereedschap om in een mum van tijd de meest prachtige artworks te maken. De artworks zijn kunstwerken op zich. Maar je kunt ze ook gebruiken als basis voor artjournal pages, mixed media-projecten of om stationary mee te maken. De mogelijkheden zijn legio.

Gelliprinting kent eigenlijk maar een heel groot nadeel: Het is verslavend.