You’re invited: six word stories

Deze week had ik weer een fijne opdracht visual recording. Het bespreken van een concept-beleidsplan is niet altijd een bruisende aangelegenheid, maar deze week was dat wel het geval. Waren het de uiteenlopende betrokken mensen? De goed gekozen werkvormen? Of het mooie landgoed waar de bijeenkomst plaatsvond? Of zat het ‘m in het huiswerk? Ja, want de deelnemers moesten thuis al aan de bak met het verwoorden van hun gevoel bij het concept beleidsplan. En dan niet verwoorden in 6 alinea’s of meer. Nee, zes woorden mocht men slechts gebruiken. Je leest het goed: 6!

Ernest Hemingway schreef het kortste verhaal ooit: ‘For sale: Baby shoes. Never worn’. Een compleet verhaal. Een ontroerend verhaal. Een scherp verhaal. Knap toch? Schrijven-is-schrappen in z’n meest extreme vorm. Creativiteit in optima forma! Tijdens mijn studie waagde ik me er af en toe aan. Het samenvatten van tentamenstof werd met Six Word Stories een feest. (wat overigens niet betekende dat ik al mijn tentamens haalde)

De Six Word Story is regelmatig de basis van een schrijfwedstrijd. De Six Word Lovestory bijvoorbeeld, met in de jury schrijvers als Kluun en Saskia Noort. De winnaars van deze wedstrijd worden beloond met hun story op een billboard aan het knooppunt A10/A2 in Amsterdam/. Niet gek toch? Een paar voorbeelden:

Hou niet van mij, of sterf (Herman Brusselmans)
Naar je vrouw? Nu? Op Valentijnsdag?!? (Kluun)
Hij ging haar nummer deleten. Alweer (Lucy Saunders)

Maar goed, die bijeenkomst deze week. Zes flipovers volgetekend, waarvan eentje met de six word stories van de aanwezigen. En sindsdien laat het me niet meer los. Ik sixword me door het weekend, en het bevalt me prima! Vers van de pers: Sinaasappel overleden! (bij het ontbijt). In alle openheid sloot ik deuren (tijdens een reflectiemomentje). Gebruiksgemak visualiseren bleek echt een eitje (al werkend aan een praatplaat). Mijn kater zoekt gezelschap. Ah wijn! (tijdens feestje nummer 2). Totaal opgeknapt huis alweer te koop (toen een vriendin niet zulk fijn nieuws had).

Heb jij een Six Word Story dat je wilt delen? Mail naar info@mindmatterz.nl. De mooiste inzending zal binnenkort centraal staan in een van mijn creaties. Keep you posted!

Ruimte zien, omarmen en nemen

chrijven, tekenen en fotograferen voor de specialist in ouderenzorg, dementie en thuiszorg was altijd een fijne uitdaging. Wat begon met een visual recording een aantal jaren geleden, resulteerde in een visuele bibliotheek, een box met allerlei tools om anders samen te werken. En een magazine voor medewerkers om ruimte te bieden aan alles wat er goed gaat en ook beter kan in de ouderenzorg. Samen met een fijn team realiseerden we eerlijke verhalen over werken in de ouderenzorg en over de bedoeling centraal stellen. Inclusief ansichtkaarten waarmee collega’s in de zorg elkaar een hart onder de riem kunnen steken.

Van regels naar de bedoeling
De bedoeling centraal betekent niet de regels, procedures en afspraken centraal stellen, maar dát waarvoor je het doet. Zorggroep Raalte (ZGR) wil letterlijk en figuurlijk ruimte geven aan medewerkers om te kunnen werken volgens ‘de bedoeling’. Want dat is leuker, leerzamer én zorgt ervoor dat het doel wordt behaald: werkplezier voor medewerkers en leefplezier van cliënten, bewoners en deelnemers.

Bezoek uit China
En toen kwam er bezoek uit China…. en werd juist de ouderenzorg ernstig getroffen door alles wat corona deed. Met de gezondheid van mensen, met beschikbaarheid van persoonlijke beschermingsmiddelen, de eenzaamheid van cliënten, personeelstekorten, angst en paniek van verwanten, het uithoudingsvermogen van de zorgmedewerkers, de manier van afscheid nemen en het verdriet van velen. Dat is veel.

Ruimte
En toen kwam corona… en maakten we een respectvolle editie van RUIMTE met verhalen over deze periode. Alles mocht er zijn. Zorg, verdriet en dankbaarheid. Ook de verschillen. “Corona heeft ons allemaal geraakt; en het was voor iedereen anders.” Trots op team RUIMTE en dankbaar dat ik erin zit. Maar écht boven alles: een diepe buiging voor de zorg. We klappen niet meer en misschien zijn we het een beetje vergeten. Maar in de zorg, dáár zitten de toppers! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen.

Tijdens het maken van uiteenlopende communicatiemiddelen over RUIMTE, groeide de visuele bibliotheek van de organisatie. Ruim 165 illustraties inmiddels. And counting.  Wat begon tijdens het maken van een live verslag heeft geresulteerd in een handige toolbox voor de communicatieadviseur en collega’s. Nu inclusief corona-, sinterklaas- en kerstversies. Tekenen is leuk. En de getekende boodschap werkt! Wil jij dit ook? Neem dan contact met me op!

Kleine prinsjes worden groot

De Kleine Prins. Ik ben fan. Enorm. Het is een verhaal dat je je hele leven kunt blijven lezen. Je zult er telkens weer nieuwe dingen in ontdekken. Een bijzonder verhaal met verschillende lagen. Een boek voor kinderen én volwassenen. Knap!

Buitenaards
Gevechtspiloot Antoine de Saint-Exupéry schreef en illustreerde het verhaal in de tweede wereldoorlog, in 1942. Het verhaal gaat over een piloot die met zijn vliegtuig neerstort in de woestijn. Daar ontmoet hij een jonge buitenaardse prins, die hem van alles vertelt over het leven op zijn planeet én daarmee over het leven in het algemeen. Het boek werd gepubliceerd in 1943. Anderhalf jaar later kwam Saint-Exupéry om het leven tijdens een militaire actie boven de Middellandse Zee. Het enorme succes van zijn boek heeft hij dus niet meegemaakt.

Wijsheden
Ik las het boek voor het eerst toen ik op de middelbare school zat. Lezen voor je lijst… ik vond het wel leuk eigenlijk. Het verhaal van Le Petit Prince was kort én had plaatjes. En daar heb ik iets mee 😉. Ruim twintig jaar geleden kreeg het boek een diepere betekenis voor mij. En dat is niet verwonderlijk: het boek zit vol met wijsheden en levenslessen en die kwamen toen op het goede moment. Ik noem er een paar, en je zult er vast een aantal herkennen:

  • Enkel met het hart kun je echt zien. Het wezenlijke is onzichtbaar voor het oog.
  • Taal is een bron van misverstanden.
  • Alleen kinderen weten waar ze naar op zoek zijn.
  • Volwassenen begrijpen de dingen niet uit zichzelf. Het is vermoeiend voor kinderen om ze altijd maar uit te blijven leggen hoe de dingen écht werken.
  • Alle volwassenen waren eerst kinderen, maar niet veel van hen herinneren het zich.
  • Als je een schip wil bouwen, roep dan geen mannen bij elkaar om hout te verzamelen, het werk te verdelen en orders te geven. In plaats daarvan, leer ze verlangen naar de enorme eindeloze zee.
  • Er bestaat geen winkel waar je vriendschap kunt kopen.
  • Alle mensen bezitten de sterren. Maar ze betekenen niet voor iedereen hetzelfde.
  • “Het is een beetje eenzaam in de woestijn”. “Het is ook eenzaam wanneer je onder de mensen bent”, zei de slang.


Punt
En dan de tekeningen! Oorspronkelijk maakte Saint-Exupéry aquarellen in bruintinten. In de eerste druk werd al gebruik gemaakt van meer heldere tinten. En dát is voor mij Le Petit Prince: Lichtgroen pakje, rood strikje. Punt.

Coronagriezel
Later volgden er moderne versies, ook in 3D. Wat mij betreft een pittig soort van jammer en ook een kwestie van smaak. Maar laat het duidelijk zijn: kom je aan Le Petit Prince, dan kom je ook een beetje aan mij… Op 3 oktober jl. schrok ik dan ook toen ik de Volkskrant op tafel legde voor een ochtendje uitgebreid lezen. Op de cover en ook op andere pagina’s zag ik mijn eigen Kleine Prins. Niet op zijn planeet met vulkanen, maar op een grote coronagriezel. Ik zag mijn held met een zwaard delen van zijn planeet afhakken. En het soms gebruikte ‘gijsblauw’ was nu pikzwart.

What happened?
Het deed me wat. En ik vroeg me tegelijkertijd af of je zomaar een tekening van iemand anders mag ‘aanpassen’ (ik zal het netjes houden)… er is toch zoiets als intellectueel eigendom? En juist en ook déze tekeningen zullen toch wel beschermd zijn?

2045
Ik googelde wat en kwam tot bijzondere ontdekkingen. Zo las ik dat normaal gesproken het auteursrecht op teksten en illustraties 70 jaar na de dood van de maker komt te vervallen. Niet gek dus dat er na 2015 allerlei ‘bijzondere’ varianten op de oorspronkelijke Kleine Prins werden gepubliceerd. Het bijzondere is dat het in Frankrijk een tikkeltje anders geregeld is. Want daar is een wet die zegt dat in uitzonderlijke gevallen een auteursrecht langer kan duren. En laat dat nou net het geval zijn voor Antoine de Saint-Exupéry. Zijn auteursrecht vervalt daarom in 2045.

Juridische antwoorden
En daar zat ik dan. Met antwoorden, maar ook met vragen die ik eerder niet had. Gelukkig ken ik Diana van Anchor Intellectual Property en zij kon mij heel rap een toelichting geven op een aantal kwesties. De eerdergenoemde speciale wet geldt alleen in Frankrijk. In de rest van de wereld, inclusief Nederland, is De Kleine Prins nu in het publiek domein gevallen en auteursrechtvrij te gebruiken. Het staat de Volkskrant dus vrij om de tekeningen te gebruiken en óók om deze tekeningen naar eigen believen te bewerken. Het is juridisch toegestaan. Of het smaakvol is, is niet aan juristen en dus niet relevant in deze.

Omzeilen
Ze wist er nog aan toe te voegen dat de erfgenamen van Saint-Exupéry verschillende Europese merken hebben geregistreerd voor LE PETIT PRINCE voor allerlei producten en diensten. Hiermee lijken ze een poging te doen om het verlopen auteursrecht alsnog te omzeilen. Dat is juridisch niet in de haak, volgens Diana. Mijn advies: hou Anchor Intellectual Property in de gaten; Diana gaat hier wellicht nog eens induiken.

Geen gedoe
En dan een stapje verder. Want als ik dit stukkie wil schrijven, wil ik natuurlijk de ‘aangepaste’ (ik blijf nog steeds netjes) laten zien. Zodat jullie zien wat ik bedoel. Maar mag ik dat eigenlijk wel? Ik hou van reuring, maar niet van gedoe. Diana vertelde me dat de bewerker van andermans werk (in dit geval de Volkskrant) zelf ook weer een eigen auteursrecht kan krijgen op de bewerking. Dan moet die bewerkte tekening zelf wel voldoende origineel zijn. Hiervoor is nodig dat de bewerker zijn eigen creativiteit in de bewerkte tekening heeft gestopt. Maar hoe je die eigen creativiteit meet, is dan weer ingewikkeld. De wijzigingen die de Volkskrant zullen voor mij persoonlijk ingrijpender zijn dan voor een jurist. De vulkanen zijn nu weliswaar ineens verworden tot Corona-uitsteeksels maar verder is de oorspronkelijke tekening ongewijzigd.

Pfieuw
Dat bracht mij weer op een anders issue: ga ik het erop wagen? Ga ik het risico nemen de afbeeldingen van de Volkskrant te gebruiken? Gelukkig kon Diana mij geruststellen. Want wat blijkt? Zelfs als de Volkskracht wel een eigen auteursrecht zou kunnen claimen op de bewerkte tekening, dan mag ik deze tekening gewoon gebruiken. Want dat valt onder het (beeld)citaatrecht. Ik wil de tekening graag plaatsen omdat het bijdraagt aan de inhoud van deze Mindfood. En dat is juridisch toegestaan mits ik de naam van de bron noem, en dat heb ik nu al een aantal keren gedaan: de Volkskrant.
Diana adviseerde me overigens ook nog om de tekening van de Volkskrant niet zelf weer te wijzigen. Ik zou niet (meer) durven….

Ik laat het hierbij. Rest mij alleen nog te zeggen: Lees Dat Boek. En geniet van de originele tekeningen.

Herstellen na burn-out

Burn-out… bibliotheken zijn volgeschreven over dit onderwerp. Maar er is ook een helder boek over herstellen van burn-out. Eva Hamming schreef het kraakhelder en Mindmatterz realiseerde eenvoudige visuals en de boekcover.

Herstel kan een verwarrende zoektocht zijn, vol goed bedoelde adviezen, externe druk, interne verwachtingen en tegenstrijdige meningen. Elk leven is anders. Elke burn-out ook. En dus ook de weg naar herstel: wat voor de één werkt, werkt voor de ander niet. Maar er is altijd een weg omhoog, en soms zelfs naar ongekende hoogten! In Van een burn-out naar een onweerstaanbaar leuk leven delen elf mensen hun uiteenlopende ervaringen met burn-out en hun verschillende wegen naar herstel. De ervaringen in dit boek verschillen van een zakelijke tot een spirituele aanpak, van twintigers tot veertigers, van een helder stappenplan dat uitkomt bij volledig herstel, tot een route vol omwegen die nooit helemaal op het gewenste punt belandt. De openhartige verhalen worden aangevuld door inzichten van een huisarts en een psychiater, over de invloed van je leefstijl en de lichamelijke effecten van een burn-out.

Van een burn-out naar een onweerstaanbaar leuk leven biedt herkenning en handvatten. Niet alleen voor iedereen die een burn-out heeft of had of aan voelt komen, maar ook voor de mensen om hen heen, zowel in persoonlijke als in professionele kring.

Gewoon doen. Bij Martijn!

Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat ik geloof in de kracht van tekeningen en tekenen. Meer onthouden, beter onthouden, de boodschap overbrengen… ik heb er vaker over geschreven en ik ervaar elke dag weer dat het klopt: tekenen is goed want tekeningen vertellen!
Maar ook om andere redenen is tekenen of anderszins creatief zijn een goed idee. Creatief actief zijn brengt ontspanning en rust. Het leert je veel over jezelf. Het vergroot jouw oplossend vermogen. En het maakt je blij. Mijn missie is: Iedereen in verbinding met zijn/haar eigen creativiteit. DOEN, dát is waar het om gaat. En dat ‘doen’ kan nu ook op de woensdagavonden in Studio Mindmatterz. Dan geeft Martijn Versteeg geweldige tekenlessen!

What happened?
Doen klinkt makkelijker gezegd dan gedaan. Want helaas verzuchten velen van jullie dat ze ‘vroeger zo graag tekenden’, dat ze ‘er geen tijd meer voor hebben’ of dat ze ‘geen creatief talent hebben’. Allemaal gedachten die een klimaat vormen waarin creativiteit geen ruimte krijgt…. En dat terwijl ieder mens creatief is. What happened?

Competenties: interne criticus aan het woord
This happened: we zijn onze onbevangenheid verloren, ook op creatief gebied. Was je in groep 1 nog graag aan het tekenen, in groep 8 had je opeens een mening over jouw tekeningen. En nu? Je bent niet vaak meer creatief actief. Omdat je andere dingen belangrijker bent gaan vinden. Lezen, taal, rekenen, 5 keer per dag op nu.nl kijken, social media…. het heeft er allemaal voor gezorgd dat je linkerhersenhelft al jaren overuren draait. En dát heeft weer invloed op hoe je over je eigen creativiteit denkt. En dat is niet zo fijn, want we vinden er nogal wat van: heel veel mensen zijn niet tevreden (ongezouten kritisch!) over hun eigen creativiteit. En helaas zorgt dat voor een negatieve spiraal. De negatieve gedachten over jouw creativiteit zijn uiteindelijk funest voor diezelfde creativiteit. Punt.

Behoeften: agenda aan het woord
En het wordt nog gekker: want veel mensen hebben in deze hectische maatschappij van digitaal beeld en drukke agenda’s behoefte aan ruimte voor ontspanning, persoonlijke ontwikkeling en ontplooiing en reflectie. Creativiteit past prima in dat verlangen. En tóch gaat men vaak niet aan de slag. Ken je de Indiase wijsheid: als je geen tijd hebt om te mediteren, mediteer dan twee keer zo lang? Wel, deze is zeker ook van toepassing op creatief actief zijn!

Doen
En nu je dit weet, is het tijd om het gewoon maar te gaan doen. Creatief zijn. Ik geloof dat een creatief leven niet iets is van talent, maar van doen. En doen. Maken. En maken. En maken. En….. veel plezier hebben! Als je uit de maalstroom van negatieve gedachten stapt, zul je je gaan verwonderen, gaan leren, plezier hebben. En als je dat plezier (weer) hebt, gaat het stromen. Creativiteit zit in ieder mens.

Martijn Versteeg van Sterren op het Doek
Zo tof! In Studio Mindmatterz kun je vanaf vandaag elke woensdagavond tekenlessen volgen bij Martijn Versteeg. Ik heb ongelooflijk veel bewondering voor zijn talent! En hij is nog aardig ook. Je kent Martijn misschien wel van Sterren op het Doek toen hij Floortje Dessing prachtig portretteerde. Martijn laat je naar waarneming tekenen, met name realistisch portrettekenen. Met de inzichten tips en trucs van Martijn, maar vooral door het te gaan doen, vergeet je al snel dat je ooit misschien dacht dat je niet kon tekenen. Iedereen tekent op zijn eigen tempo.

Je gaat hier blij van worden.

Wil je hierbij zijn, check dan de website van Martijn (en vergaap je aan zijn mooie werk)

Sinds 2022 verhuur ik mijn studio niet meer, ook niet aan Martijn….

Lichaamstaal: met welk filter kijk jij?

Lichaamstaal
Teken en betekenis. Al van jongs af aan ben ik geïntrigeerd door de kracht van tekeningen en schilderingen. Ze laten je vrijwel automatisch associëren, denken en voelen. Ik had ook al snel in de smiezen dat die betekenisgeving bij iedereen anders ligt. Blijkbaar hebben we een setje filters tot onze beschikking die we onbewust gebruiken.

Filters
Waarnemen en aandacht geven: er zijn altijd filters. En hoe die eruit zien en wat ze doen, heeft álles met jezelf te maken. Wat wil je zien? Waar denk je aan als je kijkt? Wat zag je eerder? Wat zijn je verwachtingen? Wat vind je ingewikkeld? Wat vind je leuk? Waar geloof je in? Filters zijn gevuld met elementen als ervaringen, opvoeding, geloof, oog voor detail. Onder meer. En daarom ziet Pietje andere dingen dan Klaasje.

Tijd & context
En dan is er nog zoiets als tijd: kijk je met het filter van nu, of met het filter van toen?
Het vermogen om zaken in de juiste context te plaatsen, maakt dat je iets anders ziet dan een ander. Dat werd me op een tentoonstelling in het Museum Catharijneconvent weer eens duidelijk. De tentoonstelling ‘Body Language – het lichaam in de Middeleeuwse kunst’ laat lichamen zien. En bloed en wijn. En vaginavormige wonden. Wonderen en wedergeboorte. Naakt met betekenis. Stigmata en cefaloforen. Zondige en zalige haren: vrouwen met baarden of een harenpak.

Body Language
We kennen allemaal de geïdealiseerde lichamen van de oudheid en de renaissance. De schoonheid van het lichaam stond toen centraal. In de middeleeuwen was dat anders. De lichamen in de kunst dienden daar een doel en moesten een boodschap overbrengen. Een uitvergrootte wond in de vorm van een vagina vertelde een verhaal. Geen porno. En een borst waaruit een melkstraal komt die een priester raakt, lijkt misschien ongemakkelijk maar het is gewoon storytelling. Schaam- en okselhaar op een beeld van Jezus? Ook daar wilde de kunstenaar/opdrachtgever iets mee zeggen. En als op een prachtig schilderij een priester naar de piemel van Jezus wijst en kijkt, dan vertelt dat een ander verhaal dan het misbruik in de katholieke kerk. Lichamen en lichaamsdelen communiceren met ons. En om daarmee om te gaan is het nodig dat je de middeleeuwse boodschap kunt verstaan.

Ontregelen
“Laat u ontregelen”, was het advies bij de ingang. En dat was een goeie.  Want ontregelen betekent zoiets als ‘de regelmaat of goed geregelde werking verstoren’. Oftewel: jezelf andere filters gunnen om meer te kunnen zien. Het was grappig om te zien dat sommige bezoekers daar even tijd voor nodig hadden.

Aanrader
Deze tentoonstelling is echt een aanrader. Prachtige werken vertellen je een verhaal en geven je stof tot nadenken. Ook over jezelf. De tentoonstelling is mooi aangepast aan corona-tijd. En ik blijf het herhalen: NU is de tijd om in alle rust een museum te bezoeken. Even reserveren en klaar is (heilige) Clara.

Training: tekenen wat je over jezelf hebt geleerd!

Breekjaar is een tussenjaarprogramma waarin jongeren en jongvolwassenen de ruimte krijgen zich persoonlijk te ontwikkelen. Het team van Breekjaar faciliteert een veilige plek waar jongeren zelfbewustzijn ontwikkelen, hun talenten vergroten en in hun eigen kracht komen te staan.

Mindmatterz gaf een training aan jongeren van Breekjaar die werk maakten van hun persoonlijke ontwikkeling: bezinning, jezelf leren kennen, je spark vinden, reizen, plezier hebben, keuzes maken en loslaten. De training startte met verschillende opwarmers waarmee de ‘Brekers’ comfort vonden in visuele communicatie. Daarna was het menens en tekenden ze met heel veel humor en zelfreflectie hun ontwikkelingen van de afgelopen maanden uit in een visual.  Om te onthouden, herinneren en attenderen.

Verslaafd aan gelatine

Gelli plate, het klinkt als een enorm gelatinedessert op een grote platte schaal. En eigenlijk is dat het ook. Deze pudding is echter niet eetbaar. Maar wel lekker. Heel lekker. Want de gelli plate stelt jou in staat je de kunstenaar te voelen die je bent. Het is jouw bondgenoot in het experiment. Een hulpmiddel waarmee je jouw interne criticus een lesje kunt leren. Want eigenlijk is het net als met fotograferen-met-de-sportstand. Van de 28 foto’s die je in een seconde maakt, is er altijd wel eentje te pruimen. Spoileralert: gelliplate is veel leuker dan sportfotografie (sorry Geert en Alexander). Want met gelliplate hoef je niet te pielen met diafragma, witbalans, scherpte-diepte en sluitertijd. En je hoeft in hartje winter niet te koukleumen langs de lijn. Nee, gelliplate DOE je gewoon. Met heel veel plezier!

Monoprint
Gelli plate? Ik heb het over monoprint, een druktechniek waarbij – de naam zegt het al – slechts één afdruk kan worden gemaakt. Inkt of verf wordt op een glad oppervlak aangebracht in een bepaalde vorm en vervolgens wordt er een afdruk gemaakt op het papier dat je erop legt. Een heerlijke techniek die zowel ontspannend als spannend is.


(Ont)spannend
Ontspannend, want met monoprint werk je laag over laag. Vorm over vorm. Kleur over kleur. Je kunt werkelijk alle materialen gebruiken om jouw artwork naar wens te maken. En ben je nog niet tevreden, dan gaat er gewoon weer een laag overheen. Of je begint met een nieuw, al dan niet beschreven of beplakt vel. Heerlijk! Maar ook spannend, want door het herhaaldelijk toevoegen van lagen en afdruksjablonen, is het uiteindelijk een verrassing hoe jouw print er uit komt te zien.

Verslavend
Monoprint gaat dus heel makkelijk met de gelli plate. Een doorzichtige plak stevige gelatine. Een simpel gereedschap om in een mum van tijd de meest prachtige artworks te maken. De artworks zijn kunstwerken op zich. Maar je kunt ze ook gebruiken als basis voor artjournal pages, mixed media-projecten of om stationary mee te maken. De mogelijkheden zijn legio.

Gelliprinting kent eigenlijk maar een heel groot nadeel: Het is verslavend.

Vanboeijen manier in beeld

Vanboeijen is wil ieder uniek persoon met een verstandelijke beperking een echt thuis bieden. Vanboeijen wil bijdragen aan de dromen en wensen van de bewoners en cliënten, op het gebied van wonen, betekenisvol werken, léven.. En daar horen ook de cliënten bij met een intensieve ondersteuningsbehoefte. Zorgorganisaties hebben een streepje voor bij Mindmatterz. Met heel veel plezier maakte ik voor collega’s én cliënten inzichtelijk waar Vanboeijen voor staat: de Vanboeijen Manier!

 

Een goed gesprek

Ken je dat? Dat je tijdens een telefoongesprek zomaar begint te tekenen? Repeterende figuurtjes. Vierkantjes. Rondjes. Streepjes? Het schijnt dat multitasken helemaal niet bestaat, maar ik vrees dat de onderzoekers er hier naast zitten. Want je kunt tekenen én ontzettend goed luisteren tegelijk!

Opletten
Zie je tijdens vergaderingen een collega tekenen en krassen, zeg ‘m dan vooral niet dat hij moet opletten. Want dat is precies wat die collega aan het doen is (jij deed dat overigens niet, want was vooral met die collega bezig 😊). Het is dus geen verveling, afleiding of desinteresse. In tegendeel: het tekenen houdt mensen bij de les én ze slaan meer op. Ik zeg niet zomaar wat. Dit is allemaal wetenschappelijk bewezen.

Leidraad
Tekenen tijdens gesprekken kan ook op een andere manier heel goed werken. Een visual kan een effectieve leidraad zijn bij moeilijke gesprekken. Vorige week gaf ik een op-maat-training aan professionals in de wereld van intensieve ambulante hulpverlening. Belangrijk onderdeel van hun werk is het voeren van gesprekken met ouders en kinderen met een pittige hulpvraag. Juist in deze gesprekken is het onderzoeken, herkennen en ombuigen van situaties of gevoelens erg belangrijk. En dit vraagt veel energie van de mensen die dringend hulp nodig hebben én van de professionals zelf. Veel woorden die hun best doen te beklijven. Hardwerkende cliënten en professionals. Mmmmmmm… dat kan ook anders.

Intensieve gesprekken
We tekenden over rouw, pleegzorg, beschermd wonen, ambulante begeleiding, psychosociale ontwikkeling, communicatie na een scheiding, jongerenhulp, kanjertraining en systeemtherapie. Na heel veel oefeningen in het tekenen zelf, hebben we intensief stilgestaan bij het structureren van informatie. Want HOE je de inhoud van je verhaal op het papier zet, hangt af van de informatie zelf, maar ook van het doel van je gesprek.

Diepe buiging
Het resultaat: een groep enthousiaste hulpverleners die een begin heeft gemaakt van een toolbox vol visuele leidraden voor gesprekken. Work in progress. Visuals over processen waar cliënten middenin zitten. Keuzehulpen. Maar ook getekende formats waarbij de cliënt zelf meetekent om de gespreksonderwerpen goed te laten beklijven. Alles vanuit een wenkend perspectief.
Nu had ik al ontzettend veel respect voor professionals in de zorg. Na deze training is dit gevoel meer dan bevestigd.