Auteur: Marieke Wagener

Als visueel communicatie-adviseur ontmoet ik in uiteenlopende sectoren. Zorg, mobiliteit en onderwijs, online winkelen. Overal spreek ik over interessante thema’s en fijne uitdagingen. Het gevoel dat je precies doet wat je leuk en inspirerend. Dát!  En soms klopt het voor méér dan 100%. Dan raken thema’s je persoonlijk, spreek je met inspirerende mensen én blijkt de opdracht een heel bijzondere te zijn.

Drijfveren
Door Daphne Friederichs kwam ik in contact met de het ODIN Development Compass, een online meetinstrument gebaseerd op de analytische psychologie van Carl Jung. Uitgangspunt: als je je eigen drijfveren kent en je natuurlijke kracht weet aan te boren, kun je duurzaam positieve veranderingen aanbrengen in je leven. Met aanvullende inzichtgevende gesprekken ben je in staat onbewuste gedragspatronen te herkennen en belemmerende overtuigingen te doorbreken. Burn-out en bore-out voorkomen door te gaan doen wat je écht wilt. Het zijn precies deze thema’s die mij bezig houden en die mij als coach van een groep mooie mensen helpen te verdiepen.

Odyssee
Als metafoor voor de visual die ik voor Daphne’s praktijk mocht maken, pakte ik door op het de content van de methode én het woord ODC. Spreek het uit op z’n Engels-Nederlands en je denkt al snel aan de Odyssee, het verhaal dat Homerus zo’n 2800 jaar geleden schreef. De 10 jaar durendcoproe reis die de Griekse held Odysseus maakte, wordt over het algemeen geïnterpreteerd als een zoektocht naar het leven. Een zoektocht naar jezelf. Zijn vrouw Penelope die al die jaren wachtte op haar man kun je zien als de verpersoonlijking van het vroegere geluk dat hij had gekend.

Thuiskomen
Want ook Odysseus was na de Trojaanse Oorlog zichzelf een beetje kwijt. Stel je eens voor: je hebt na een tijd van geweld en machtsvertoon het doel bereikt: Troje ingenomen. En toen was het klaar. Opeens was er geen missie meer waarvoor Odysseus zich voor hoefde in te zetten. Er zat niets anders op dan terugvallen op zichzelf. Ai! Niet verwonderlijk dat Odysseus een reis ging maken. Na veel omzwervingen met veel geweld (dat stuk vooral weg denken) kwam hij uiteindelijk weer aan bij Penelope in Ithaka. Hij kwam thuis in zichzelf.

En dit alles verwerkte ik in een visual.

Sommige projecten raken je. Dankjewel voor de fijne co-productie Daphne!

Lieve Pien,
Ik weet niet of je zo heet, maar deze naam lijkt bij je te passen. Slim, invoelend en stoer. Want dat was je!

Daar stond ik dan. Met mijn collectebus voor NSGK. Zoals elk jaar. Deze keer weinig tijd, maar ik genoot ervan mijn buurtgenoten weer te spreken en te voelen. Maar jou kende ik nog niet.

En toen belde ik aan bij jouw huis. Papa deed open en ging meteen weer naar de keuken. De pannen riepen hem en hij riep jou, een meisje van een jaar of 10.

Daar was je. Je keek me aan, ging weer de woonkamer in en kwam terug met een K3-blikje. Alsof je wist dat ik zou komen. Je had vorige week nog geteld, vertelde je. En toen zat er 106 euro in.

Blikje open en daar gingen ze… heel veel muntjes de steeds zwaarder wordende collectebus in. Na een stuk of 20 muntjes zei ik “dankjewel” en wilde weggaan.

Je keek me vragend aan….: “Maar dit moet er allemaal nog in! Ik heb het hele jaar alle muntjes in huis verzameld en ik mocht zelf een goed doel kiezen. En dat doe ik dus.”
Papa kwam even de gang in en knikte.

Ik keek je vol verwondering en bewondering aan. En ondertussen ging jij door. Je had nog heel wat muntjes te gaan immers. Na een tijdje legde ik mijn hand over de jouwe. “Jij bent echt heel bijzonder” zei ik. Met de muntjes verdergaan leek je makkelijker dan me te blijven aankijken. Logisch! “Kom, dan doen we het samen” zei ik terwijl ik de gang in stapte. Ik ging op de trap zitten en zonder iets te zeggen lieten we de muntjes één voor één in de bus vallen. Mama kwam thuis en riep: “Hey, je hebt een goed doel gevonden!”

Met tranen in mijn ogen vertelde ik mama dat jij geweldig bent. En dat ik dankbaar ben. En ondertussen nog meer muntjes in die bus.

Lieve Pien, wat fijn om jou te ontmoeten. Een klein meisje met een groots hart. Dankjewel namens de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind.

En nog meer dankjewel voor jou!
Vanaf nu gaan alle muntjes in mijn heerlijke huis in een blikje….

Collecteren…. je kunt het ook NIET doen!
Wil jij ook collecteren? Check dan het collecterooster. Je vindt ‘m hier!

“We hadden 47 jaar lang een pittige relatie. Met hoogtepunten en dieptepunten. Met knetterende spanning en perioden dat we elkaar niet zaken staan. Jaren en maanden aaneen namen we elkaar niet serieus. Maar we bleven bij elkaar. We negeerden elkaar desondanks  en we maakten geen tijd voor een fijn samenzijn.
Een typisch geval van niet-met-en-niet-zonder. En altijd vonden we elkaar weer. Een soort van…
Na 45 jaar barstte de bom. Het was erop of eronder. Tijd voor een intensief gesprek. Relatietherapie to the max. We vochten elkaar de tent uit. We discussieerden. En uiteindelijk keken we elkaar recht in de ogen en besloten we elkaar voor vol aan te zien. Elkaar niet alleen te respecteren en te koesteren, maar ook megaveel van elkaar te houden. We spraken af – nee voelden!-  dat we innig met elkaar verbonden zijn. Dat we bij elkaar horen. Dat we één zijn. Tot onze laatste snik.
Wij horen bij elkaar.”

Connect the dots
Deze woorden schreef ik 2 jaar geleden. Na een periode waarin ik in mijn eigen creativiteit ben gedoken. Letterlijk.
Inzet: mijn toekomst.
Motto: Connect the dots.
Aanleiding: de beroemde toespraak die Steve Jobs hield voor de afgestudeerden van Stanford University (12 juni 2005). Ik schreef er al eerder een Mindfood over (klik hier). Hierin vertel ik hoe deze speech mij uiteindelijk heeft geïnspireerd creatief ondernemer te worden en met Mindmatterz te starten.

De reis
De speech inspireerde mij om me op te geven voor The Artist Wake Up Call van Sabine Wisman, een wake-up call voor creatieven die overwegen te gaan ondernemen in die richting. Hiermee begon een reis waarin ik mezelf toestond zowel voor- als achteruit te kijken. Een multidimensionale zoektocht naar mijn creatieve DNA. Een tijdlijn vanaf baby-Marieke tot nu. En zoals altijd: de reis was belangrijker dan het doel. Ik leerde heel veel over mezelf en hoe ik in de loop van de tijd invulling heb gegeven aan mijn creatieve honger. Ik gaf taal en beeld aan de hobbels die maakten dat die honger niet altijd gestild kon worden en dat ik stil stond. En ik leerde veel over technieken, materialen, regelafstanden, letters, vlekken en doordrukken. De reis van mijn leven!

Gezonde trek
En nu is Mindmatterz er bijna een jaar. Mijn honger naar creativiteit is met Mindmatterz gestild. Met medewerking van heel veel cursisten, klanten en opdrachtgevers die dit samen met me doen. Mijn honger heeft plaatsgemaakt voor gezonde trek en genieten van al het lekkers.

Ik ben een dankbaar mens!